بازی پاسور در ایران به دلایل مختلفی غیرقانونی شناخته شده است و این موضوع ریشه در مباحث دینی، فرهنگی و اجتماعی دارد.
در درجه اول، اصلیترین دلیل غیرقانونی بودن پاسور، ارتباط مستقیم آن با قمار و شرطبندی است. در قوانین اسلامی و همچنین قانون کشور ما، قمار حرام و جرم محسوب میشود. زیرا قمار باعث از بین رفتن سرمایه افراد، ایجاد دشمنی، مشکلات خانوادگی و فساد اجتماعی میشود. وقتی ابزاری مثل پاسور بیشترین کاربردش در قمار باشد، به طور طبیعی مشمول همان حکم میشود.
از جنبه فرهنگی هم پاسور بیشتر با قمار شناخته شده است تا یک وسیله سرگرمی ساده. برخلاف کشورهایی که از کارت برای بازیهای خانوادگی یا ورزشی مثل "بریج" استفاده میکنند، در جامعه ما پاسور عمدتاً با قمار و شرطبندی همراه بوده است. همین موضوع باعث شده ذهنیت عمومی نسبت به آن منفی شود و در نتیجه قانون نیز آن را محدود کند.
قانونگذاران برای پیشگیری از سوءاستفاده، رویکردی سختگیرانه در پیش گرفتهاند. چون عملاً امکان تفکیک "بازی سالم" از "قمار واقعی" وجود ندارد، بنابراین کل استفاده از پاسور را محدود کردهاند تا زمینه برای قمار فراهم نشود. این سیاست شبیه ممنوعیت برخی ابزارها یا وسایلی است که امکان استفاده نادرستشان بیشتر از استفاده سالمشان است.
از طرفی، مراجع دینی هم توصیه کردهاند حتی اگر شرطبندی وجود نداشته باشد، بهتر است از بازی با پاسور پرهیز شود. دلیل این توصیه این است که این ابزار سابقه و ماهیتی قمارگونه دارد و میتواند افراد را کمکم به سمت شرطبندی بکشاند.
در نتیجه، غیرقانونی بودن پاسور نه به خاطر خود کارت بازی ، بلکه به خاطر نوع استفاده و زمینههای فرهنگی و اجتماعی آن است. پاسور در ذات خود فقط تعدادی کارت مقوایی است، اما در عمل به عنوان یک وسیله قمار شناخته میشود.
پس میتوان گفت دلیل اصلی غیرقانونی بودن پاسور در ایران، جلوگیری از قمار، حفظ نظم اجتماعی، و پرهیز از ابزارهایی است که به فساد و اختلاف منجر میشوند. به همین خاطر است که در قانون، واردات و استفاده علنی از پاسور ممنوع اعلام شده و تحت عنوان قماربازی جرمانگاری شده است.